FRAGMENT BIBLII · BIBLIA GDAŃSKA 1881
Łukasza 15:1–7
1I przybliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchali.
2I szemrali Faryzeuszowie i nauczeni w Piśmie, mówiąc: Ten grzeszniki przyjmuje i je z nimi.
3I powiedział im to podobieństwo, mówiąc:
4Któryż z was człowiek, gdyby miał sto owiec, a straciłby jednę z nich, izali nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu na puszczy, a nie idzie za oną, która zginęła, ażby ją znalazł?
5A znalazłszy kładzie ją na ramiona swoje, radując się.
6A przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół, i sąsiadów, mówiąc im: Radujcie się ze mną; bom znalazł owcę, która była zginęła.
7Powiadam wam, że taka będzie radość w niebie nad jednym grzesznikiem pokutującym, więcej niż nad dziewięćdziesiąt i dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują pokuty.
Łukasza 15:1–7 · Biblia Gdańska 1881 (BG1881)
Otwórz cały rozdziałAUTORSKIE ROZWAŻANIE · NIE TEKST BIBLII
Zanim przejdziesz dalej
Przypowieść odpowiada na zarzut: Jezus przyjmuje grzeszników i jada z nimi. Pasterz szuka zagubionej owcy, niesie ją do domu i zaprasza innych do radości. Odnalezienie prowadzi do wspólnego świętowania. Zestaw reakcję z początku i z końca: szemranie oraz radość. Opowieść pyta także słuchaczy, czy podzielą radość z odnalezienia człowieka.
Przeczytaj ponownie fragment, jeśli chcesz. Zauważ, które słowo, akcja, lub pytanie pozostaje z Tobą. Możesz skończyć czytanie bez zakończenia myślenia o nim.
CHWILA NA REFLEKSJĘ
Co odróżnia początkowy zarzut od końcowej radości? Z czyjego nowego początku trudno ci się cieszyć?
MIEJSCE NA TWOJE WŁASNE SŁOWA
Myśl, którą warto zachować.
Zapis tylko w tej przeglądarce na tym urządzeniu. Twoje słowa nie są do nas wysyłane. Wyczyszczenie danych przeglądarki usuwa notatki.
Napisz kilka słów, kiedy zechcesz.
Postęp jest zapisywany w tej przeglądarce, niezależnie od aplikacji.