Wybierz plan czytania Biblii.
Zachowaj swoje tempo.

¹Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.

²Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię.

³Duszę moję posila: prowadzi mię ścieszkami sprawiedliwości dla imienia swego.

⁴Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.

⁵Przed obliczem mojem gotujesz stół przeciwko nieprzyjaciołom moim; pomazałeś olejkiem głowę moję, kubek mój jest opływający.

⁶Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.

¹⁴Lecz potem, gdy Jan był podany do więzienia, przyszedł Jezus do Galilei, każąc Ewangieliję królestwa Bożego,

¹⁵A mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże: Pokutujcie, a wierzcie Ewangielii.

¹⁶A przechodząc się nad morzem Galilejskiem, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata jego, zapuszczających sieć w morze; bo byli rybitwi.

¹⁷I rzekł im Jezus: Pójdźcie za mną, a uczynię was rybitwami ludzi.

¹⁸A oni zarazem opuściwszy sieci swoje, poszli za nim.

¹⁹A stamtąd troszeczkę odszedłszy, ujrzał Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata jego, a oni w łodzi poprawiali sieci.

²⁰I zaraz ich powołał; a oni zostawiwszy ojca swego Zebedeusza w łodzi z czeladzią, poszli za nim.

¹Psalm Dawidowy. Błogosław duszo moja Panu, i wszystkie wnętrzności moje imieniowi jego świętemu.

²Błogosławże duszo moja Panu, a nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego.

³Który odpuszcza wszystkie nieprawości twoje; który uzdrawia wszystkie choroby twoje;

⁴Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:

⁵Który nasyca dobrem usta twoje, a odnawia jako orła młodość twoję.

¹⁸A narodzenie Jezusa Chrystusa takie było: Albowiem gdy Maryja, matka jego, poślubiona była Józefowi, pierwej niżeli się zeszli, znaleziona jest brzemienną z Ducha Świętego.

¹⁹Ale Józef, mąż jej, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jej osławić, chciał ją potajemnie opuścić.

²⁰A gdy on o tem zamyślał, oto mu się Anioł Pański we śnie ukazał, mówiąc: Józefie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, żony twojej; albowiem, co się w niej poczęło, z Ducha Świętego jest.

²¹A urodzi syna, i nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich.

²²A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co powiedziano od Pana przez proroka, mówiącego:

²³Oto panna będzie brzemienna i porodzi syna, a nazowią imię jego Emanuel, co się wykłada: Bóg z nami.

²⁴Tedy Józef ocuciwszy się ze snu, uczynił, jako mu rozkazał Anioł Pański, i przyjął żonę swoję;

²⁵Ale jej nie uznał, aż porodziła onego syna swego pierworodnego, i nazwał imię jego Jezus.