Jan 2

¹A dnia trzeciego było wesele w Kanie Galilejskiej, i była tam matka Jezusowa.

²Wezwany też był i Jezus i uczniowie jego na ono wesele.

³A gdy nie stało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają.

⁴Rzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą, niewiasto? jeszczeć nie przyszła godzina moja.

⁵Rzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, uczyńcie.

⁶I było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według oczyszczenia żydowskiego, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra.

⁷Rzekł im Jezus: Napełnijcie te stągwie wodą; i napełnili je aż do wierzchu.

⁸Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.

⁹A gdy skosztował przełożony wesela onej wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd by było; lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), zawołał on przełożony oblubieńca;

¹⁰I rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu.

¹¹Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weń uczniowie jego.

¹²Potem zstąpił do Kapernaum, on i matka jego i bracia jego i uczniowie jego, i zamieszkali tam niewiele dni;

¹³Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.

¹⁴I znalazł w kościele siedzące te, co sprzedawali woły i owce i gołębie, i te, co pieniędzmi handlowali.

¹⁵A uczyniwszy bicz z powrozków, wszystkie wygnał z kościoła, i owce i woły: a tych, co pieniędzmi handlowali, pieniądze rozsypał i stoły poprzewracał;

¹⁶A tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyńcie domu Ojca mego domem kupieckim.

¹⁷I wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię.

¹⁸Tedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz?

¹⁹Odpowiedział Jezus i rzekł im: Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go.

²⁰Rzekli tedy Żydowie: Czterdzieści i sześć lat budowano ten kościół, a ty go we trzech dniach wystawisz?

²¹Ale on mówił o kościele ciała swego.

²²Przetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

²³A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.

²⁴Ale Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie,

²⁵A iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.