Bir yılda Kutsal Kitap okuma planı

¹Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı.

²Yer biçimsiz ve boştu. Derinliğin yüzeyinde karanlık vardı. Tanrı'nın Ruhu suların yüzeyinde dolaşıyordu.

³Tanrı, “Işık olsun” dedi ve ışık oldu.

⁴Tanrı ışığın iyi olduğunu gördü. Tanrı ışığı karanlıktan ayırdı.

⁵Işığa “gündüz”, karanlığa “gece” adını verdi. Akşam oldu ve sabah oldu, ilk gün.

⁶Tanrı, “Suların ortasında boşluk olsun ve suları sulardan ayırsın” dedi.

⁷Tanrı boşluğu yarattı ve boşluğun altındaki suları, boşluğun üstündeki sulardan ayırdı; ve öyle oldu.

⁸Tanrı boşluğa “gökyüzü” adını verdi. Akşam oldu ve sabah oldu, ikinci gün.

⁹Tanrı, “Gökyüzünün altındaki sular bir yere toplansın, kuru toprak görünsün” dedi ve öyle oldu.

¹⁰Tanrı kuru toprağa “kara”, toplanan sulara “denizler” adını verdi. Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.

¹¹Tanrı, “Yer ot, tohum veren bitki ve türlerine göre tohumu meyvesinde bulunan meyve ağaçları versin” dedi ve öyle oldu.

¹²Yer ot, türlerine göre tohum veren bitki ve tohumu meyvesinden bulunan meyve ağaçları verdi; ve Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.

¹³Akşam oldu ve sabah oldu, üçüncü gün.

¹⁴Tanrı, “Gökyüzündeki boşlukta ışıklar olsun, gündüzü geceden ayırsın, zamanları, günleri ve yılları belirleyen işaretler olsun,

¹⁵yeryüzünü aydınlatsın” dedi ve öyle oldu.

¹⁶Tanrı iki büyük ışığı yarattı: Büyüğü gündüze, küçüğü geceye hükmedecekti. Tanrı ayrıca yıldızları da yarattı.

^17–18Tanrı, yeryüzüne ışık vermesi, gündüze ve geceye hükmetmesi, ışığı karanlıktan ayırması için onları gökyüzündeki boşluğa yerleştirdi. Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.

¹⁹Akşam oldu ve sabah oldu, dördüncü gün.

²⁰Tanrı, “Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın ve yerin üzerinde, gökyüzündeki boşlukta kuşlar uçsun” dedi.

²¹Tanrı büyük deniz canavarlarını ve suların içinde kaynaşan canlıları ve kanatlı her kuşu kendi türüne göre yarattı. Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.

²²Tanrı, “Verimli olun, çoğalın, denizlerdeki suları doldurun ve karada kuşlar çoğalsın” diyerek onları kutsadı.

²³Akşam oldu ve sabah oldu, beşinci gün.

²⁴Tanrı, “Yeryüzü türlerine göre canlılar, evcil ve yabanıl hayvanlar, sürüngenler ve türlerine göre canlılar üretsin” dedi ve öyle oldu.

²⁵Tanrı türüne göre çeşit çeşit yabanıl hayvanı, evcil hayvanı, sürüngenleri yaptı. Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.

²⁶Tanrı, “Bizim suretimizde, kendimize benzer insan yapalım” dedi. “Denizin balıklarına, gökyüzünün kuşlarına, evcil hayvanlara, tüm yeryüzüne ve yerde sürünen her şeye hükmetsinler.”

²⁷Tanrı insanı kendi suretinde yarattı. Onu Tanrı suretinde yarattı; onları erkek ve kadın olarak yarattı.

²⁸Tanrı onları kutsadı. Tanrı onlara, “Verimli olun, çoğalın, yeryüzünü doldurun ve onu boyun eğdirin” dedi. “Denizin balıklarına, göklerin kuşlarına ve yerde hareket eden her canlıya hükmedin.”

²⁹Tanrı şöyle dedi: “İşte, yeryüzünde bulunup tohum veren her bitkiyi ve tohumu meyvesinde bulunan her meyve ağacını size verdim. Bunlar sizin yiyeceğiniz olacak.

³⁰Yeryüzündeki hayvanlara, gökteki kuşlara, sürüngenlere, içinde hayat olan her şeye yeşil otları yiyecek olarak verdim.” ve öyle oldu.

³¹Tanrı yapmış olduğu her şeyi gördü ve işte, çok iyiydi. Akşam oldu ve sabah oldu, altıncı gün.

¹Gökler ve yer, onların bütün uçsuz bucaksız dizilişi tamamlandı.

²Yedinci güne gelindiğinde Tanrı yapmakta olduğu bütün işi bitirdi; ve yaptığı işten yedinci günde dinlendi.

³Tanrı yedinci günü kutsadı ve onu kutsal kıldı. Çünkü Tanrı yaptığı bütün yaratılış işini tamamlayıp o gün dinlendi.

⁴Bu, Yahve Tanrı’nın yeri ve gökleri yaptığı günde, göklerin ve yerin yaratılış hikayesidir.

⁵Henüz yerin toprağında yabanıl bir bitki, bir ot bile yoktu. Çünkü Yahve Tanrı yeryüzüne henüz yağmur yağdırmamıştı. Toprağı işleyecek adam da yoktu.

⁶Yerden yükselen buhar yerin bütün yüzeyini suluyordu.

⁷Yahve Tanrı yerin toprağından Adem’e biçim verdi ve onun burnuna hayat soluğunu üfledi; ve Adem yaşayan bir can oldu.

⁸Yahve Tanrı doğuya doğru, Aden'de bir bahçe dikti ve biçim vermiş olduğu Adem’i oraya koydu.

⁹Yahve Tanrı görünüşü güzel ve yemek için iyi olan her ağacı, bahçenin ortasındaki hayat ağacını ve iyiyle kötüyü bilme ağacını yerden bitirdi.

¹⁰Bahçeyi sulamak için Aden'den bir ırmak çıktı; oradan bölünüp dört ırmağın kaynağı oldu.

¹¹İlkinin adı Pişon’dur. Altın bulunan bütün Havila diyarından akar.

¹²O diyarın altını iyidir. Orada reçine ve oniks de vardır.

¹³İkinci ırmağın adı Gihon'dur. Tüm Kûş ülkesinde akan bu ırmaktır.

¹⁴Üçüncü ırmağın adı Dicle'dir. Aşur'un önünden akan budur. Dördüncü ırmak Fırat'tır.

¹⁵Yahve Tanrı Adem’i aldı ve yetiştirmesi ve bakması için onu Aden bahçesine koydu.

¹⁶Yahve Tanrı Adem’e, “Bahçenin her ağacından özgürce yiyebilirsin” diye buyurdu.

¹⁷“Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yemeyeceksin. Çünkü ondan yediğin gün kesin olarak ölürsün.”

¹⁸Yahve Tanrı “Adem'in yalnız kalması iyi değil. Ona kendisine kıyas bir yardımcı yapacağım” dedi.

¹⁹Yahve Tanrı, kırdaki her hayvanı ve gökteki her kuşu topraktan yarattı ve onlara ne ad vereceğini görmek için Adem’e getirdi. Adem her birinin adını ne koyduysa, adı o oldu.

²⁰Adem bütün evcil hayvanlara, göklerin kuşlarına ve kırdaki her hayvana ad koydu. Ama Adem için ona denk bir yardımcı bulunamadı.

²¹Yahve Tanrı Adem’e derin bir uyku verdi. Adem uyurken kaburga kemiğinden birini aldı ve yerini etle kapladı.

²²Yahve Tanrı Adem’den aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaptı ve onu Adem’e getirdi.

²³Adem, “İşte, bu benim kemiklerimden kemik ve etimden ettir” dedi. Adamdan alındığı için ona ‘kadın’ denecek.”

²⁴Bu nedenle adam babasını annesini bırakıp karısına bağlanacak ve tek beden olacaklar.

²⁵Adem de karısı da çıplaktı ve utançları yoktu.

¹Yahve Tanrı'nın yarattığı kır hayvanlarının en kurnazı yılandı. Yılan kadına, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçenin hiçbir ağacından yemeyin’ dedi mi?” diye sordu.

²Kadın yılana, “Bahçedeki ağaçların meyvesinden yiyebiliriz” dedi,

³“Ama bahçenin ortasındaki ağacın meyvesi hakkında Tanrı, ‘Ondan yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi.”

⁴Yılan kadına, “Gerçekten ölmezsiniz” dedi,

⁵“Çünkü Tanrı biliyor ki, ondan yediğiniz gün gözleriniz açılacak, iyiyi ve kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”

⁶Kadın, ağacın yemek için iyi, göze hoş, insanı bilge kılmak için çekici olduğunu gördü. Meyvesinden biraz aldı ve yedi. Ardından yanındaki kocasına da biraz verdi, o da yedi.

⁷Gözleri açıldı ve ikisi de çıplak olduklarını bildiler. İncir yapraklarını dikip kendilerine örtü yaptılar.

⁸Günün serinliğinde bahçede yürüyen Yahve Tanrı'nın sesini duydular. Adamla karısı Yahve Tanrı'nın huzurundan bahçedeki ağaçların arasına saklandılar.

⁹Yahve Tanrı adama, “Neredesin?” diye seslendi.

¹⁰Adam, “Bahçede sesini duydum ve korktum, çünkü çıplaktım” dedi. “Bu nedenle saklandım.”

¹¹Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi? Sana yememeni buyurduğum ağaçtan mı yedin?” dedi.

¹²Adam, “Yanıma verdiğin kadın ağacın meyvesinden bana verdi, ben de yedim” dedi.

¹³Yahve Tanrı kadına, “Ne yaptın?” dedi. Kadın, “Yılan beni aldattı, ben de yedim” dedi.

¹⁴Yahve Tanrı yılana şöyle dedi: “Bunu yaptığın için, tüm evcil ve kır hayvanlarının en lanetlisi sen olacaksın. Karnının üstünde sürünecek, ömrünün bütün günlerinde toprak yiyeceksin.

¹⁵Seninle kadının, onun soyuyla senin soyunun arasına düşmanlık koyacağım. O senin başını ezecek. Sen onun topuğunu yaralayacaksın.”

¹⁶Kadına şöyle dedi: “Çocuk doğururken acını katlanarak artıracağım. Ağrı içinde doğum yapacaksın. Arzun kocan için olacak, ve o sana hükmedecek.”

¹⁷Adem'e şöyle dedi: “Karının sesine kulak verdiğin, ve sana, meyvesini yememeni buyurduğum ağaçtan yediğin için toprak senin yüzünden lanetlendi. Hayatının bütün günlerinde büyük emekle ondan yiyeceksin.

¹⁸Sana dikenler ve çalılar verecek; ve kır otunu yiyeceksin.

¹⁹Toprağa dönünceye dek alın teriyle ekmek yiyeceksin, çünkü topraktan çıkarıldın. Çünkü toz topraksın, ve yine toz toprağa döneceksin.”

²⁰Adam bütün yaşayanların annesi olacağı için karısına Havva adını verdi.

²¹Yahve Tanrı Adem'le karısı için hayvan derisinden giysiler yaptı, onları giydirdi.

²²Yahve Tanrı şöyle dedi: “İşte, adam iyiyi ve kötüyü bilmekle bizden biri gibi oldu. Şimdi, elini uzatıp hayat ağacından almasın, yiyip sonsuza dek yaşamasın.”

²³Bu nedenle Yahve Tanrı, içinden alındığı toprağı işlemesi için onu Aden bahçesinden gönderdi.

²⁴Böylece adamı kovdu; ve hayat ağacına giden yolu korumak için Aden bahçesinin doğusuna Keruvlar ve her yöne dönen alevli bir kılıç koydu.