Stary TestamentLamentacje
5 RozdziałyBG1881
Wróć do biblioteki

Prorocy / O tej księdze

Lamentacje

Pięć utworów opłakuje zniszczoną Jerozolimę. Głosy opisują głód, opuszczenie i poszukiwanie miłosierdzia bez pomijania bólu. Nadzieja w środkowej części nie ucisza późniejszych wołań; zbiór kończy się prośbą.

Stary Testament5 RozdziałyBG1881
Zacznij czytać tę księgę.

AUTORSKIE ROZWAŻANIE · NIE TEKST BIBLII

Jak czytać tę księgę

Zapytaj, kto mówi, do kogo i jaką sprawę porusza. Tekst prorocki może przechodzić od ostrzeżenia i oskarżenia do obietnicy i nadziei. Zauważ te zmiany, zamiast nadawać każdemu akapitowi ten sam ton.

Pozwól obrazom działać w ich kontekście. Przeczytaj otaczającą część, zanim odniesiesz zdanie do współczesnego wydarzenia. Zanotuj odnośniki i pytania wymagające dalszego sprawdzenia. Szczere pytanie jest bardziej przydatne niż pośpieszna pewność.

Kształt księgi

Użyj zarysu, aby zobaczyć większy ruch przed rozłożeniem się do rozdziału. Każda część otwiera się w pierwszym rozdziale czytelnika.

  1. 01
    Rozdziały 1–2

    Miasto płacze

    Przeczytaj ten punkt
  2. 02
    Rozdział 3

    Unik i niestabilna nadzieja

    Przeczytaj ten punkt
  3. 03
    Rozdziały 4–5

    Pamiętanie o zniszczeniu, proszenie o odnowienie

    Przeczytaj ten punkt

Przeczytaj początkowe wersety

FRAGMENT BIBLII · BIBLIA GDAŃSKA 1881Lamentacje 1:1–5

1W biblii siedmdziesięciu tłómaczów, ta księga święta tak się zaczyna. I stało się, gdy Izrael pojmany był, a Jeruzalem spustoszone, że Jeremijasz siedział płacząc, i narzekał narzekaniem takiem nad Jeruzalemem, a rzekł: Ach miasto tak ludne jakoż siedzi samotne! stało się jako wdowa; zacne między narodami, przednie między krainami stało się hołdowne.

2Ustawicznie w nocy płacze, a łzy jego na jagodach jego; niemasz, ktoby je cieszył ze wszystkich miłośników jego; wszyscy przyjaciele jego przeniewierzyli mu się, stali mu się nieprzyjaciołmi.

3Przeniósł się Juda dla utrapienia i dla wielkiej niewoli; wszakże mieszkając między narodami nie znajduje odpocznienia; wszyscy, którzy je gonią połapali je w cieśni.

4Drogi Syońskie płaczą, że nikt nie przychodzi na święto uroczyste. Wszystkie bramy jego spustoszały, kapłani jego wzdychają, panny jego smutne są, a samo pełne jest gorzkości.

5Nieprzyjaciele jego są głową, przeciwnikom jego szczęśliwie się powodzi; bo go Pan utrapił dla mnóstwa przestępstwa jego; maluczcy jego poszli w niewolę przed obliczem trapiącego.

Otwórz cały rozdział

Znajdź kolejny rozdział

Wybierz poniżej rozdział lub wpisz jego numer.

Zachowaj to pytanie na dalszą lekturę

Co zmienia się, gdy nadzieję czytasz wraz z następującym po niej lamentem?

MIEJSCE NA TWOJE WŁASNE SŁOWA

Myśl, którą warto zachować.

Zapis tylko w tej przeglądarce na tym urządzeniu. Twoje słowa nie są do nas wysyłane. Wyczyszczenie danych przeglądarki usuwa notatki.

Napisz kilka słów, kiedy zechcesz.