Matta 7

¹“Yargılamayın ki, yargılanmayasınız.

²Çünkü hangi yargıyla yargılarsanız onunla yargılanacaksınız; ve hangi ölçekle ölçerseniz onunla size ölçülecektir.

³Neden kardeşinin gözündeki çöpü görürsün de kendi gözündeki direği düşünmezsin?

⁴Ya da işte, kendi gözünde direk varken kardeşine nasıl olur da ‘İzin ver gözündeki çöpü çıkarayım’ dersin?

⁵Ey ikiyüzlü! Önce kendi gözündeki direği çıkar ki, o zaman kardeşinin gözündeki çöpü çıkarmak için daha iyi görebilirsin.”

⁶“Kutsal olanı köpeklere vermeyin, incilerinizi de domuzların önüne atmayın. Yoksa onları ayakları altında çiğnerler ve dönüp sizi paramparça ederler.”

⁷“Dileyin, size verilecektir. Arayın, bulacaksınız. Kapıyı çalın size açılacaktır.

⁸Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana açılacaktır.

⁹Ya da aranızda hangi biriniz kendisinden ekmek isteyen oğluna taş verir?

¹⁰Ya da balık isterse, ona yılan verir?

¹¹Eğer kötü olan sizler çocuklarınıza iyi armağanlar vermeyi biliyorsanız, gökteki Babanız kendisinden dileyenlere ne kadar daha çok iyi şeyler verecektir?

¹²Bu nedenle, insanların size ne yapmalarını istiyorsanız, siz de onlara öyle yapın. Çünkü Kutsal Yasa budur, peygamberler de.”

¹³“Dar kapıdan girin. Çünkü yıkıma götüren kapı geniş ve yol enlidir. Ondan girenler çoktur.

¹⁴Hayata götüren kapı ne denli dar, yol da ne denli kısıtlıdır! Onu bulanlar azdır.”

¹⁵“Kuzu postuna bürünerek size gelen sahte peygamberlerden sakının. Onlar içte avcı kurtlardır.

¹⁶Onları meyvelerinden tanıyacaksınız. Siz dikenli bitkilerden üzüm, devedikenlerinden incir toplar mısınız?

¹⁷Bunun gibi, her iyi ağaç iyi meyve verir, çürük ağaç ise kötü meyve verir.

¹⁸İyi ağaç kötü meyve, çürük ağaç da iyi meyve veremez.

¹⁹İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır.

²⁰Bu nedenle onları meyvelerinden tanıyacaksınız.”

²¹“Bana, ‘Efendim, Efendim’ diyen herkes Cennetin Krallığı'na girmeyecek, ancak göklerdeki Babam’ın isteğini yerine getiren girecektir.

²²O gün birçokları bana, ‘Efendim, Efendim! Biz senin adınla peygamberlik etmedik mi? Senin adınla iblisleri kovmadık mı? Ve senin adınla pek çok büyük işler yapmadık mı?’ diyecekler.

²³O zaman ben de onlara, ‘Ben sizi hiç tanımadım. Benden ayrılın siz ey kötülük yapanlar!’ diyeceğim.”

²⁴“Bu nedenle benim bu sözlerimi duyup yapan herkes, evini kaya üzerine kuran bilge adama benzer.

²⁵Yağmur yağdı, seller geldi, yeller esti ve o eve saldırdı; ve ev yıkılmadı, çünkü kaya üzerine kurulmuştu.

²⁶Benim bu sözlerimi duyup da yapmayan herkes, evini kum üzerine kuran budala adama benzer.

²⁷Yağmur yağdı, seller geldi, yeller esti ve o eve saldırdı; ve ev yıkıldı, onun yıkımı büyük oldu.”

²⁸Yeşua bu şeyleri söylemeyi bitirince, halk O’nun öğretişine şaşıp kaldı.

²⁹Çünkü onlara kendi yazıcıları gibi değil, yetkiyle öğretiyordu.