Yuhanna 10

¹“Size doğrusunu söyleyeyim, koyun ağılına kapıdan girmeyip de başka yoldan tırmanan kişi hırsız ve hayduttur.

²Ama kapıdan giren koyunların çobanıdır.

³Kapıyı bekleyen ona kapıyı açar ve koyunlar onun sesini dinler. Kendi koyunlarını adıyla çağırır ve onları dışarı çıkarır.

⁴Kendi koyunlarını dışarı çıkardığında önlerinden gider ve koyunları onu izler. Çünkü onun sesini bilirler.

⁵Hiçbir şekilde bir yabancının ardından gitmezler, ondan kaçarlar. Çünkü yabancıların sesini tanımazlar.”

⁶Yeşua bu benzetmeyi onlara söyledi, ama onlar O’nun kendilerine ne söylediğini anlamadılar.

⁷Bunun üzerine Yeşua yine onlara, “Size doğrusunu söyleyeyim” dedi. “Ben koyunların kapısıyım.

⁸Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttu, ama koyunlar onları dinlemedi.

⁹Ben kapıyım. Eğer bir kişi benim aracılığımla girerse kurtulur. Girer, çıkar ve otlak bulur.

¹⁰Hırsız yalnızca çalıp, öldürmek ve yok etmek için gelir. Ben insanlar hayata, doluca hayata sahip olsunlar diye geldim.

¹¹Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları için hayatını verir.

¹²Koyunların çobanı ve sahibi olmayan ücretli adam, kurdun geldiğini görünce, koyunları bırakıp kaçar. Kurt, koyunları kapar ve onları dağıtır.

¹³Ücretli adam kaçar, çünkü ücretlidir ve koyunları umursamaz.

¹⁴Ben iyi çobanım. Benimkileri bilirim, benimkiler de beni bilir.

¹⁵Baba’nın beni bildiği, benim de Baba’yı bildiğim gibi. Koyunlarım için hayatımı veririm.

¹⁶Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım var. Onları da getirmeliyim. Sesimi işitecekler, böylece tek çobanla tek sürü olacaklar.

¹⁷Hayatımı, yeniden geri almak üzere veririm. Bunun için Baba beni sever.

¹⁸Onu kimse benden almaz, ama onu ben kendim veririm. Onu vermeye de yeniden geri almaya da gücüm var. Bu buyruğu Babam’dan aldım.”

¹⁹Bunun üzerine, bu sözlerden dolayı Yahudiler arasında yine ayrılık doğdu.

²⁰Birçoğu, “O'nda iblis var, delidir” dedi. “Neden O’nu dinliyorsunuz?”

²¹Başkaları ise, “Bunlar iblise tutulmuş bir adamın sözleri değil” dedi. “İblis, körlerin gözlerini açabilir mi hiç?”

²²Yeruşalem’de Adama Bayramı'ydı.

²³Mevsim kıştı. Yeşua tapınakta Solomon’un Eyvanı’nda yürüyordu.

²⁴Bunun üzerine Yahudiler O’nun çevresini sardılar ve O’na, “Bizi daha ne kadar kuşku içinde bırakacaksın? Eğer Mesih isen, bize açıkça söyle” dediler.

²⁵Yeşua onlara şu karşılığı verdi: “Size söyledim, ama inanmıyorsunuz. Babam’ın adıyla yaptığım işler benim hakkımda tanıklık ediyor.

²⁶Ama siz iman etmiyorsunuz. Çünkü size söylediğim gibi benim koyunlarımdan değilsiniz.

²⁷Koyunlarım sesimi işitir, ben onları bilirim, onlar da ardımdan gelir.

²⁸Onlara sonsuz hayat veririm. Asla mahvolmayacaklar ve hiç kimse onları elimden kapamaz.

²⁹Onları bana veren Babam her şeyden büyüktür. Onları Babam’ın elinden kapmaya kimsenin gücü yetmez.

³⁰Ben ve Baba biriz.”

³¹Bunun üzerine Yahudiler O’nu taşlamak için yine yerden taş kaldırdılar.

³²Yeşua onlara şu karşılığı verdi: “Size Babam’dan birçok iyi işler gösterdim. Bu işlerden hangisi için beni taşlıyorsunuz?”

³³Yahudiler O’na, “Seni iyi işlerden dolayı değil, ettiğin küfür için taşlıyoruz. Çünkü insanken kendini Tanrı yaptın” dediler.

³⁴Yeşua onlara şöyle karşılık verdi: “‘Siz ilâhlarsınız dedim’ diye yasanızda yazılı değil mi?

³⁵Eğer O, kendilerine Tanrı'nın sözü gelenlere, ilâhlar dediyse ve Kutsal Yazı bozulamaz,

³⁶‘Ben Tanrı’nın Oğlu’yum’ dediğim için, Baba'nın ayırıp dünyaya gönderdiği kişiye mi, ‘Küfrediyorsun’ diyorsunuz?

³⁷Eğer Babam’ın işlerini yapmıyorsam, bana iman etmeyin.

³⁸Yok eğer yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile, yapılan işlere inanın. Öyle ki Baba’nın bende, benim de Baba’da olduğumu bilip iman edesiniz.”

³⁹O’nu yine yakalamaya çalıştılar. Ama Yeşua onların elinden çıkıp gitti.

⁴⁰Yine Yarden'in ötesine, Yuhanna’nın başlangıçta vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı.

⁴¹Birçokları O’na geldi. “Gerçi Yuhanna hiç belirti yapmadı. Ama Yuhanna’nın bu adam hakkında söylediği her şey doğru” diyorlardı.

⁴²Orada birçokları O’na iman etti.