Ogen voor het goede

¹Een psalm van David. Loof den HEERE, mijn ziel, en al wat binnen in mij is, Zijn heiligen Naam.

²Loof den HEERE, mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden;

³Die al uw ongerechtigheid vergeeft, die al uw krankheden geneest;

⁴Die uw leven verlost van het verderf, die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheden;

⁵Die uw mond verzadigt met het goede, uw jeugd vernieuwt als eens arends.

¹⁶Dwaalt niet, mijn geliefde broeders!

¹⁷Alle goede gave, en alle volmaakte gifte is van boven, van den Vader der lichten afkomende, bij Welken geen verandering is, of schaduw van omkering.

¹⁸Naar Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord der waarheid, opdat wij zouden zijn als eerstelingen Zijner schepselen.

¹¹En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.

¹²En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;

¹³En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!

¹⁴En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.

¹⁵En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.

¹⁶En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;

¹⁷En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?

¹⁸En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?

¹⁹En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.

¹²Zo doet dan aan, als uitverkorenen Gods, heiligen en beminden, de innerlijke bewegingen der barmhartigheid, goedertierenheid, ootmoedigheid, zachtmoedigheid, lankmoedigheid;

¹³Verdragende elkander, en vergevende de een den anderen, zo iemand tegen iemand enige klacht heeft; gelijkerwijs als Christus u vergeven heeft, doet ook gij alzo.

¹⁴En boven dit alles doet aan de liefde, dewelke is de band der volmaaktheid.

¹⁵En de vrede Gods heerse in uw harten, tot welken gij ook geroepen zijt in een lichaam; en weest dankbaar.

¹⁶Het woord van Christus wone rijkelijk in u, in alle wijsheid; leert en vermaant elkander, met psalmen en lofzangen, en geestelijke liederen, zingende den Heere met aangenaamheid in uw hart.

¹⁷En al wat gij doet met woorden of met werken, doet het alles in den Naam van den Heere Jezus, dankende God en den Vader door Hem.

¹⁶Verblijdt u te allen tijd.

¹⁷Bidt zonder ophouden.

¹⁸Dankt God in alles; want dit is de wil van God in Christus Jezus over u.

¹⁹Blust den Geest niet uit.

²⁰Veracht de profetieen niet.

²¹Beproeft alle dingen; behoudt het goede.

²²Onthoudt u van allen schijn des kwaads.

²³En de God des vredes Zelf heilige u geheel en al; en uw geheel oprechte geest, en ziel, en lichaam worde onberispelijk bewaard in de toekomst van onzen Heere Jezus Christus.

²⁴Hij, Die u roept, is getrouw, Die het ook doen zal.

²⁴Hoe groot zijn Uw werken, o HEERE! Gij hebt ze alle met wijsheid gemaakt; het aardrijk is vol van Uw goederen.

²⁵Deze zee, die groot en wijd van ruimte is, daarin is het wriemelende gedierte, en dat zonder getal, kleine gedierten met grote.

²⁶Daar wandelen de schepen, en de Leviathan, dien Gij geformeerd hebt, om daarin te spelen.

²⁷Zij allen wachten op U, dat Gij hun hun spijze geeft te zijner tijd.

²⁸Geeft Gij ze hun, zij vergaderen ze; doet Gij Uw hand open, zij worden met goed verzadigd.

²⁹Verbergt Gij Uw aangezicht, zij worden verschrikt; neemt Gij hun adem weg, zij sterven, en zij keren weder tot hun stof.

³⁰Zendt Gij Uw Geest uit, zo worden zij geschapen, en Gij vernieuwt het gelaat des aardrijks.

¹⁰En ik ben grotelijks verblijd geweest in den Heere, dat gij nu eenmaal wederom verwakkerd zijt om aan mij te gedenken; waaraan gij ook gedacht hebt, maar gij hebt de gelegenheid niet gehad.

¹¹Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek; want ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen ik ben.

¹²En ik weet vernederd te worden, ik weet ook overvloed te hebben; alleszins en in alles ben ik onderwezen, beide verzadigd te zijn en honger te lijden, beide overvloed te hebben en gebrek te lijden.

¹³Ik vermag alle dingen door Christus, Die mij kracht geeft.

¹⁴Nochtans hebt gij wel gedaan, dat gij met mijn verdrukking gemeenschap gehad hebt.

¹⁵En ook gij, Filippensen, weet, dat in het begin des Evangelies, toen ik van Macedonie vertrokken ben, geen Gemeente mij iets medegedeeld heeft tot rekening van uitgaaf en ontvangst, dan gij alleen.

¹⁶Want ook in Thessalonica hebt gij mij eenmaal en andermaal gezonden, tot nooddruft.

¹⁷Niet dat ik de gave zoek, maar ik zoek de vrucht, die overvloedig is tot uw rekening.

¹⁸Maar ik heb alles ontvangen, en ik heb overvloed; ik ben vervuld geworden, als ik van Epafroditus ontvangen heb, dat van u gezonden was, als een welriekende reuk, een aangename offerande, Gode welbehagelijk.

¹⁹Doch mijn God zal naar Zijn rijkdom vervullen al uw nooddruft, in heerlijkheid, door Christus Jezus.

²⁰Onzen God nu en Vader zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.