Haksızlık ve yanlış yere güven hakkındaki uyarılar, barış, rahatlık ve yenilenmiş yaratılış vizyonlarının yanında duruyor. Kitap, yargılama ve restorasyon umuduyla hareket eder. Kutsallık resimlerinin, hizmetkârın ve toplanmış bir halkın güce nasıl kolay güvendiğini takip edin.
Kimin konuştuğunu, kime seslenildiğini ve hangi meselenin dile getirildiğini sorun. Peygamberlik metinleri uyarı, suçlama, vaat ve umut arasında geçebilir. Her paragrafı aynı tonla okumak yerine değişimleri fark edin.
İmgeleri kendi bağlamlarında okuyun. Bir ifadeyi bugünkü olaya uygulamadan önce çevresindeki kısmı okuyup araştırılacak ayetleri veya soruları not edin. Dürüst bir soru, aceleyle varılmış kesinlikten daha yararlıdır.
Kitabın Şekli
Bir bölüme yerleşmeden önce daha büyük hareketi görmek için anahat kullanın. Her bölüm okuyucudaki ilk bölümünde açılır.
Yeşaya’da uyarı, suçlama, vaat ve güçlü şiirsel anlatım vardır. Okuduğunuz kısımda kime seslenildiğini ve hangi meselenin adlandırıldığını fark edin. Sahnenin veya seslenişin yalnızca yeni bir bölümde değiştiğini varsaymayın.
Bir imge dikkatinizi çektiğinde çevresindeki cümleleri okuyup katkısını anlatın. Yargı ve yenilenme imgelerini bağlamlarında tutun. Tanıdık bir teselli ayeti, geniş metnin sorularından ayrıldığında etkisinin bir kısmını kaybedebilir.
Uzun kitapta belirli bir soruyu izleyin
Adalet, güven veya yenilenme gibi tekrarlanan bir konu seçin ve karşılaştığınız yerleri kaydedin. Her ayet bilgisinin yanına somut koşulları yazın; tema birbirinin yerine geçen alıntılar koleksiyonuna dönüşmesin.
Bilmediğiniz adlar ve tarihsel koşullar açıklayıcı bir kaynak gerektirebilir. Önce metnin verdiği bilgilerden başlayın, sonra yardım gerektiren soruyu işaretleyin. Kaynak belirli bir ayrıntıyı veya bağlamı açıklamalı; şiirin ya da konuşmanın yerine kontrol etmediğiniz bir özet koymamalıdır.
Açılış satırlarını okuyun
KUTSAL KİTAP METNİ · YTCYeşaya 1:1–5
1Amots oğlu Yeşaya'nın Yahuda kralları Uzziah, Yotam, Ahaz ve Hizkiya'nın günlerinde Yahuda ve Yeruşalem ile ilgili gördüğü görüm.
2Ey gökler, dinleyin ve ey yer dinleyin; çünkü Yahve şunları söyledi: “Çocuklar besleyip büyüttüm, onlar da bana isyan ettiler.
3Öküz sahibini, eşek de efendisinin yemliğini bilir; ama İsrael bilmiyor. Benim halkım dikkate almıyor.”
4Ah günahkâr bir ulus, kötülükle dolu bir halk, kötülük yapanların soyu, çürük davranan çocuklar! Yahve'yi terk ettiler. İsrael'in Kutsalı'nı küçümsediler. Yabancılaştılar ve gerilediler.
5Neden isyanını daha çok artırarak daha çok dövülesin? Baş tümüyle hasta, yürek de tümüyle baygın.
Bir umut vaadi, insanların şu anda yaşama biçimlerine nasıl meydan okur?
KENDİ SÖZCÜKLERİNİZE BİR YER
Saklamaya değer bir düşünce.
Yalnızca bu cihazın tarayıcısında saklanır. Yazdıklarınız bize gönderilmez. Tarayıcı verilerini silmek bu notları da kaldırır.
Hazır olduğunuzda birkaç sözcük yazın.
Bu kitabın yanında
Peygamberler
Yeremya
Yeremya, Kudüs felakete doğru ilerlerken sahte güvenliğe meydan okuyor. Kederi ve çatışmaları mesaja aittir, sadece geçmişine değil. Yıkım uyarıları, geri dönüş vaatleri ve kalbe yazılmış bir antlaşmanın yanında durur.
Beş şiir harap olmuş bir Kudüs'ün yasını tutuyor. Sesler açlığı, terk edilmeyi ve acılarını acele etmeden merhamet aramayı tanımlar. Ortada bir umut ifadesi, takip eden çığlıkları susturmaz; koleksiyon bir savunma ile sona erer.