İsa ile Tanışmak

¹⁴Yuhanna tutuklandıktan sonra Yeşua, Tanrı Krallığı'nın Müjdesi’ni duyurarak Galile’ye geldi.

¹⁵“Zaman doldu. Tanrı’nın Krallığı yakındır! Tövbe edin ve Müjde’ye iman edin” diyordu.

¹⁶Galile Denizi'nin kıyısından geçerken, Simon ile kardeşi Andreas’ı denize ağ atarken gördü. Çünkü onlar balıkçıydı.

¹⁷Yeşua onlara, “Ardımdan gelin, sizi insan tutan balıkçılar yapacağım” dedi.

¹⁸Hemen ağlarını bırakıp O’nun ardından gittiler.

¹⁹Yeşua oradan biraz ilerleyince, Zebedi’nin oğulları Yakov ile kardeşi Yuhanna’yı gördü. Teknede ağlarını onarıyorlardı.

²⁰Hemen onları çağırdı. Onlar da babaları Zebedi’yi işçilerle birlikte teknede bırakıp Yeşua’nın ardından gittiler.

¹Bütün vergi görevlileriyle günahkârlar Yeşua’yı dinlemek için O’na yaklaşıyorlardı.

²Ferisiler ve yazıcılar, “Bu adam günahkârları kabul ediyor ve onlarla birlikte yemek yiyor” diye söyleniyorlardı.

³Yeşua onlara bir benzetme anlattı:

⁴“İçinizden hanginizin, yüz koyunu olur da, bunlardan bir tekini kaybettiğinde, doksan dokuzunu kırda bırakıp kaybolanı buluncaya dek peşine düşmez?

⁵Onu bulunca, sevinçle omuzlarında taşır.

⁶Eve döndüğünde, arkadaşlarını ve komşularını çağırıp onlara, ‘Benimle birlikte sevinin, çünkü kaybolan koyunumu buldum!’ der.

⁷Size şunu söyleyeyim, bunun gibi gökte, tövbe eden tek bir günahkâr için, tövbe ihtiyacı olmayan doksan dokuz doğru kişi için duyulandan daha çok sevinç duyulur.

¹⁶Çünkü Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki, biricik Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman eden hiç kimse mahvolmasın, ancak sonsuz hayata sahip olsun.

¹⁷Çünkü Tanrı, Oğlu’nu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi. Dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.

¹⁸O’na iman eden yargılanmaz. İman etmeyen zaten yargılanmıştır, çünkü Tanrı’nın biricik Oğlu’nun adına iman etmemiştir.

¹⁹Yargı da şudur: Dünyaya ışık geldi, ama insanlar ışıktan çok karanlığı sevdiler. Çünkü işleri kötüydü.

²⁰Çünkü kötülük yapan herkes ışıktan nefret eder ve yaptıkları açığa çıkmasın diye ışığa gelmez.

²¹Ama gerçeği yerine getiren kişi, işlerinin Tanrı’da yapıldığı ortaya çıksın diye ışığa gelir.”

¹Yeşua kalabalıkları görünce dağa çıktı. Oturunca öğrencileri yanına geldi.

²Ağzını açıp onlara öğretip dedi:

³“Ne mutlu ruhta yoksul olanlara, çünkü Cennetin Krallığı onlarındır.

⁴Ne mutlu yas tutanlara, çünkü onlar teselli edilecekler.

⁵Ne mutlu yumuşak huylulara, çünkü onlar yeryüzünü miras alacaklar.

⁶Ne mutlu doğruluk için acıkıp susayanlara, çünkü onlar doyurulacaklar.

⁷Ne mutlu merhametli olanlara, çünkü onlar merhamete kavuşacaklar.

⁸Ne mutlu yüreği temiz olanlara, çünkü onlar Tanrı’yı görecekler.

⁹Ne mutlu barış yapıcılarına, çünkü onlara Tanrı’nın çocukları denilecek.

¹⁰Ne mutlu doğruluk uğruna zulme uğrayanlara, çünkü Cennetin Krallığı onlarındır.

¹¹Benim uğruma insanlar size sövüp zulmettiğinde, yalan yere size karşı her türlü kötü sözü söylediklerinde ne mutlu size.

¹²Sevinin, fazlasıyla sevinç duyun! Çünkü gökteki ödülünüz büyüktür. Sizden önceki peygamberlere de böyle zulmettiler.

²⁵Bir Kutsal Yasa uzmanı Yeşua’yı sınamak amacıyla, “Öğretmenim, sonsuz hayatı miras almak için ne yapmalıyım?” dedi.

²⁶Yeşua ona, “Yasa’da ne yazılmıştır? Sen onu nasıl okuyorsun?”

²⁷Kutsal Yasa uzmanı şöyle yanıt verdi: “Tanrın Efendi’ni bütün yüreğinle, bütün canınla, bütün gücünle ve bütün aklınla seveceksin ve komşunu kendin gibi seveceksin.”

²⁸Ona, “Doğru yanıtladın. Bunu yap ve yaşayacaksın” dedi.

²⁹Ama kendini haklı çıkarmak isteyerek Yeşua’ya, “Komşum kim benim?” diye sordu.

³⁰Yeşua şöyle yanıt verdi: “Bir adam Yeruşalem’den Yeriha’ya iniyordu. Haydutların arasına düştü. Adamı soyup dövdüler, yarı ölü bırakıp gittiler.

³¹Rastlantı sonucu o yoldan bir kâhin iniyordu. Adamı görünce öbür yandan gelip geçti.

³²Aynı şekilde bir Levili de adamı görünce öbür yandan gelip geçti.

³³Ama bir Samariyalı yolculuk ederken onun olduğu yere geldi. Onu görünce ona acıdı.

³⁴Adamın yanına geldi, yaralarını sardı, yağ ve şarap döktü. Onu kendi hayvanına bindirdi, bir hana götürdü ve onunla ilgilendi.

³⁵Ertesi gün ayrılırken iki dinar çıkarıp hancıya verdi. ‘Ona iyi bak’ dedi. ‘Bundan fazla ne harcarsan, döndüğümde sana geri öderim.’

³⁶Şimdi, bu üçünden hangisi haydutların arasına düşen bu adama komşu gibi oldu?”

³⁷Yasa uzmanı, “Ona acıyan” dedi. Sonra Yeşua ona, “Git sen de aynı şekilde yap” dedi.

¹“Ben gerçek asmayım ve Babam çiftçidir.

²Bende ürün vermeyen her çubuğu alıp götürür. Ürün veren her çubuğu ise daha çok ürün versin diye budar.

³Size söylediğim sözden dolayı siz zaten temizsiniz.

⁴Bende kalın, ben de sizde kalayım. Çubuk asmada kalmadıkça kendiliğinden ürün veremeyeceği gibi, siz de bende kalmazsanız ürün veremezsiniz.

⁵Ben asmayım, siz çubuklarsınız. Bende kalan ve benim kendisinde kaldığım kişi bol ürün verir. Çünkü bensiz hiçbir şey yapamazsınız.

⁶Bir kimse bende kalmazsa, çubuk gibi dışarı atılır ve kurur. Bunları toplayıp ateşe atarlar, onlar da yanar.

⁷Eğer bende kalırsanız ve sözlerim sizde kalırsa, ne isterseniz dileyin, sizin için yapılacaktır.”

⁸“Babam, bol ürün vermenizle, bununla yüceltilir. Böylece öğrencilerim olursunuz.

⁹Baba’nın beni sevdiği gibi, ben de sizi sevdim. Sevgimde kalın.

¹⁰Buyruklarımı tutarsanız, sevgimde kalırsınız. Tıpkı benim de Baba’nın buyruklarını tutup O’nun sevgisinde kaldığım gibi.

¹¹Bu şeyleri size, sevincim sizde kalsın ve sevinciniz tamamlansın diye söyledim.”

¹²“Benim buyruğum şudur: Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.

¹³O gün onlardan ikisi, Yeruşalem’den altmış stadia uzaklıkta bulunan Emmaus adlı bir köye gidiyorlardı.

¹⁴Olan bütün bu şeyleri birbirleriyle konuşuyorlardı.

¹⁵Birlikte konuşup sorgularken, Yeşua’nın kendisi yaklaştı ve onlarla birlikte gitti.

¹⁶Ancak onların gözleri O’nu tanımaktan alıkoyulmuştu.

¹⁷Yeşua onlara, “Yolda yürürken neden söz ediyordunuz ve neden üzgünsünüz?” dedi.

¹⁸İçlerinden Kleopas adında olan O’na, “Bu günlerde Yeruşalem’de olup da orada olan şeyleri bilmeyen tek yabancı sen misin?” diye yanıtladı.

¹⁹Onlara, “Hangi şeyler?” dedi. O’na, “Nazaretli Yeşua’yla ilgili şeyler” dediler. “O adam, Tanrı’nın ve bütün halkın önünde hem işte hem de sözde güçlü bir peygamberdi.

²⁰Başkâhinlerle yöneticilerimiz O’nun ölüme mahkûm edilmesi ve çarmıha gerilmesi için O'nu nasıl da teslim ettiler.

²¹Ama biz İsrael’i kurtaracak kişinin O olacağını ummuştuk. Evet, tüm bunlarla birlikte üç gün sonra,

²²aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Sabah erkenden mezara varmışlar.

²³Cesedini bulamayınca, O’nun yaşadığını bildiren meleklerle ilgili bir de görüm gördüklerini söylemek için geldiler.

²⁴Bazılarımız mezara gitti ve tıpkı kadınların söylediği gibi mezarı buldular. Ama O’nu görmemişler.”

²⁵Yeşua onlara, “Sizi akılsızlar, peygamberlerin bütün söylediklerine yürekleri geç inananlar!

²⁶Mesih’in bu şeyleri çekmesi ve kendi yüceliğine girmesi gerekmiyor muydu?” dedi.

²⁷Moşe ve bütün peygamberlerden başlayarak, Kutsal Yazılar’ın hepsinde kendisiyle ilgili şeyleri onlara açıkladı.

²⁸Gidecekleri köye yaklaştıklarında Yeşua daha ileri gidecekmiş gibi davrandı.

²⁹Ama onlar, “Bizimle kal, çünkü neredeyse akşam oluyor, gün batmak üzere” diyerek O’nu zorladılar. Yeşua onlarla kalmak için içeri girdi.

³⁰Onlarla birlikte sofrada otururken, Yeşua ekmeği alıp şükretti. Ekmeği kırıp onlara verdi.

³¹Onların gözleri açıldı ve O’nu tanıdılar. O zaman Yeşua gözlerinin önünden kayboldu.

³²Birbirlerine, “Yol boyunca bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar’ı bize açarken yüreklerimiz yanmıyor muydu?” dediler.

³³Tam o saatte kalkıp Yeruşalem’e döndüler. Onbirler’i ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular.

³⁴Bunlar, “Efendi gerçekten dirildi ve Simon’a göründü!” diyorlardı.

³⁵Onlar da yolda olanları, ekmeği kırdığı zaman Yeşua’yı nasıl tanıdıklarını anlattılar.